Emmie's

In memoriam - Falco

Afscheid van mijn allerbeste vriend

Falco

Dag lieve Falco,

Al anderhalf jaar bereid ik me voor op het schrijven van deze brief... En al anderhalf jaar heb ik me afgevraagd hoe ik afscheid moet nemen van mijn allerbeste vriendje ter wereld. Hij waar geen superlatief goed genoeg voor is. Hij die je niet in woorden kan beschrijven, maar enkel in gevoelens. Vandaag is de dag dat ik me die vragen niet moet stellen, maar dat het zover is. En daar ben ik, nog steeds niet klaar voor... en ik denk niet dat ik er ooit klaar voor zal zijn.

14 jaar en 8 maanden. Zo lang heb je van deze wereld een mooiere plek gemaakt. Ik had het geluk dat ik daar bijna een dikke 13 jaren deel van mocht uitmaken. Je hebt me met open pootjes in jouw huis ontvangen. In al die jaren ging je van onstuimige puber, naar zorgzame babysnuffelaar en tot slot liefdevol oudje. En in elke rol schitterde je met glans.

We hebben er zo vaak om gelachen: 'Het is niet de slimste uit het nest'. En dat klopte, zij het gedeeltelijk. Jarenlang konden we je met elk spelletje 'ik doe alsof ik de bal gooi' foppen. Als we 50 keer deden alsof, ging je na de 51e keer toch nog maar eens zoeken of we nu niet echt hadden gegooid... Maar als het ging om emotionele intelligentie, dan was je niet te kloppen. Hoe vaak wist je ons niet exact te vinden als we ons ergens in een hoekje wegstaken met verdriet? En ook dan was je niet weg te slaan, dan moest en dan zou er getroost worden. De beste psycholoog van Antwerpen en omstreken... 1 adres. Wat wordt dat nu jij er niet meer bent? We kunnen maar proberen om die rol van je over te nemen en om samen goed voor elkaar te zorgen. Wat keek ik nu nog eens graag in je glanzende ogen die elke keer vertelden: 'Het komt wel goed'...

Iedere hond is lief en iedere hond is anders. Maar jij, jij was bijzonder. De band die we samen hebben opgebouwd, toen ik zwanger was en jij gedurende 9 maanden elke avond je quality time opeiste bij mij en Matthew, is onbeschrijflijk en voor altijd onbreekbaar. Gedurende al de emoties was je er toen elke dag en elk moment. Dat was een once-in-a-liftime experience. Ze zal me voor altijd bijblijven.

Verder was je mijn ultieme zee-maatje. Net als ik, kon je zo genieten van het strand en het beuken tegen de wind in. Neus in de lucht, haar strak naar achter waaiend en vooruit maar. Ontelbare keren trokken we erop uit: met 2, 3, 4 of 6, altijd was jij mee van de partij en maakte je er een erezaak van om de groep bij elkaar te houden. Want alleen dan was het goed. Iedereen gezellig dicht bij elkaar en jij in de buurt als beschermer. En aan het einde van zo'n dag was je helemaal uitgeteld... Wat worden de volgende zeewandelingen zonder jou eenzaam. Maar ik beloof - ik houd ze dan wel dicht bij elkaar, bekijk jij het van hierboven maar. En ik beloof je ook een mooi rustplekje aan zee, zodat ik je daar altijd nog dicht bij mij voel.

Een andere passie die we deelden, was de smaak voor lekker eten. Als er 1 iemand hier in huis nooit geklaagd heeft over het eten, dan was jij het wel! En vooral, wat kon je laten blijken hoe lekker het was. Stoofvlees 4 uur laten stoven - geen probleem - je blokkeerde de ingang naar de keuken probleemloos. Aan het tikken van de klopper in de pot, wist je - de kaassaus komt eraan (die Hollandse roots toch). Hoorde je een papiertje ritselen in de keuken, kon je niet snel genoeg in de buurt zijn. Tot je laatste snik hebben we je laten proeven van al die dingen die je zo graag at. Het zal aanpassen zijn om een portie minder te koken, want toegegeven er was wel altijd een extraatje voor mijn vriendje?

Sinds afgelopen woensdag merkte ik echter dat je moe werd. Alles wat je deed, kostte tonnen energie, die eigenlijk al lang was opgebrand. Je zachtjes laten gaan, was de moeilijkste, maar enige juiste beslissing om te nemen. We hebben er nog een fantastisch weekend van gemaakt. 4 dagen die me voor altijd zullen bijblijven. Vanmiddag ben je rond half drie voor de laatste keer gaan slapen en ben je voor het laatst op road trip geweest. Je daar achterlaten was het moeilijkste om ooit te doen. Slaap zacht kanjer, je hebt het verdiend. Je was niet 'maar' een hond, je was onze hond, onze steun en toeverlaat. Je laat een leegte achter die niet gevuld kan worden. Maar ik weet dat, als ik er binnen een paar maanden op terugkijk, de mooie momenten en herinneringen zullen primeren op de triestheid die ik nu voel. Je zit voor altijd in mijn hartje vriend. Maak er het beste van, waar je ook bent. Want niets minder dan het beste is goed genoeg voor de allerbeste vriend van de hele wereld.

Knuffel

Anneke

Falco

Bezoek ook de website van mijn uitgeverij

Logo
© 2015 - www.spaansewaterhonden.eu contact links